14 Απριλίου 2018

Μετά το χθες

Δυο βλέφαρα ανοιγόκλεισαν
μες την αργόσυρτη αχλή της νύχτας.
Αυτός ο άνεμος απλώθηκε σαν κρότος στη σιωπή.
Σκόρπισε γυάλινα θραύσματα,
θαμπές αντανακλάσεις που συνέθεταν
ένα βίαιο καλωσόρισμα στ' άγνωστο.
Είδαμε εμπρός μας αυταπάτες να ξηλώνονται,
είδαμε αίμα ν' αναβλύζει σαν ρετσίνι από πέτρινη κορμοστασιά
κι ό,τι γνωρίζαμε πετούσε τρομαγμένο
μακριά απ' τη φωλιά του χρόνου.
Το πιο μεγάλο πόνημα της φαντασίας
υπέκυπτε σε πύρινα δάκρυα αλλόκοτης βροχής.



Σύννεφα στη μορφή αλίκτυπων βράχων
παραδομένα στο έλεος του ανέμου που ποτέ δεν θ' αντικρίσουν.
Οι ταπεινές φωνές θ' αφουγκραστούν για μια στιγμή
το μακρινό σκοπό του αύριο
και τα μεγάλα λόγια θα γεράσουν πρώτα.

                                                                           Άγγελος Διδάχος

Δεν υπάρχουν σχόλια :