Τότε

Κάτι αντηχεί μέσα απ' το πέρασμα των ήχων.
Λαχταρά μια αφορμή ν' ανοίξει τα μάτια
κι ύστερα να χαθεί ευτυχισμένο.

Νοστάλγησα τις εποχές δίχως αμφιβολία.
Τα χαμόγελα που δεν χωρούσαν υποθέσεις.
Όμως η ερμηνεία συνοδεύει κάθε μας πράξη.
Ο κανόνας μας αγκαλιάζει κρυφά και άδικα.
Μια εξήγηση προσμένει να χαραχτεί
πάνω στο ενδιάμεσο τείχος της περιέργειας.

Δεν κρύβομαι
κι όμως δεν με βλέπεις.
Δεν είμαι καν εγώ.
Είμαι ένα βιβλίο προτού ανοίξει
κάτω απ'το φως των αγέραστων ματιών σου.
Τότε που όλα ήταν γενναιόδωρα.


                                                                         Άγγελος Διδάχος