Η απαξίωση του ασύλου.

Με αφορμή την κατάληψη της νομικής σχολής.
Η κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου μετά την πτώση της χούντας θεωρούταν απόλυτα σωστή και λογική. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει ο πυρήνας της ελληνικής δημοκρατίας τον οποίο απάρτιζαν νέοι άνθρωποι με σφρίγος, τιμιότητα, και ελεύθερες σκέψεις. Ήταν το καταφύγιο που στέγασε πριν λίγο καιρό όλους όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ανατροπή του απολυταρχισμού. Είχε γίνει λοιπόν αντιληπτό πως όταν η βουλή δεν λειτουργεί με γνώμονα τη δικαιοσύνη αλλά

Εγκληματίες στο ρόλο πατριωτών.

Τις τελευταίες ημέρες το ενδιαφέρον πολλών Ελλήνων στρέφεται αποκλειστικά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και των αέριων εισβολών από τη γειτονική χώρα. Σαφώς τα δύο αυτά θέματα είναι ευαίσθητα και χρίζουν άμεσης αντιμετώπισης, αναζήτησης λύσεων και συνεργασίας. Απο τη δυναμική όμως συμπεριφορά του πρωθυπουργού και την ευθύτητα του προς τους Τούρκους προκύπτουν  ερωτηματικά. Οι ίδιοι πολιτικοί που προτού αναλάβουν την εξουσία δεσμεύονταν πως την κρίση θα πληρώσουν οι έχοντες και τελικά τους λύτρωσαν με την επινόηση της περαίωσης, οι ίδιοι πολιτικοί που άλλοτε υποστήριζαν