Η σιωπή.

Μερικές φορές είναι ωφέλιμη.Άλλοτε άχρηστη μέχρι και επικίνδυνη.
Μπορεί να είναι σημάδι σοφίας και σύνεσης.Συνήθως όμως αντικατοπτρίζει φοβισμένες,δειλές και ιδιοτελείς προσωπικότητες.
Είναι η απάντηση που αφοπλίζει,αποστομώνει και επιδεικνύει πνευματική ανωτερότητα.Σε αυτή τη περίπτωση δεν πρόκειται για σημείο αδυναμίας.Αντιθέτως είναι αποτέλεσμα ορθολογικής σκέψης.
Η σιωπή πρέπει να χρησιμοποιείται με το σωστό τρόπο.Εκεί που πρέπει όταν και αν πρέπει.
Ανάλογα με τη χρήση της μπορεί να είναι κάτι θαυμαστό αλλά επίσης και κάτι απαίσιο.