15 Απριλίου 2012

Για την γυναίκα


Γεννήθηκες μέσα στην αγκαλιά της φλόγας του Έρωτα
σε μια ζεστή σπηλιά όπου Εκείνος φύλαγε
τα πιο κρυφά όνειρά του.
Άνθισες γρήγορα, σαν ανυπόμονη αμυγδαλιά
που προτάσσει περήφανα το ροδαλό της φτέρωμα
στις παγερές πνοές του Χειμώνα.
Η Ομορφιά σα μάνα στοργική τύλιξε το γυμνό σου κορμί
με πέταλα ευωδιαστά
κι άφησε το ματωμένο αποτύπωμά της στα τρεμάμενά σου χείλη.
Αυτό το σκίρτημα που ΄σταζε απ΄τα χείλη σου στα στήθη
ταράζοντας με ξαφνικές φουρτούνες την απύθμενη θάλασσα της ψυχής,
αυτό το σκίρτημα που ΄κανε τους χτύπους της καρδιάς σου βροντές
και τα μάτια σου σύννεφα πυκνά έτοιμα να βρέξουν
βουλιάζοντας όλα τα πλοία που επάνδρωσε η Σιγουριά,
ήταν η παστρική φωνή του Εαυτού σου
και τ' ανοιγόκλεισμα μονάχα ενός θαμμένου θησαυρού που κρύβει
τον αστείρευτο πόθο της ζωής.

Τώρα σε θωρώ ζαλισμένος
απ΄το κρασί που μου κέρασαν οι σκέψεις κι οι θύμησες
κι αναρωτιέμαι αν ακούς την απεγνωσμένη φωνή των ματιών μου :
<< Πώς άντεξες ν΄αφήσεις ανέστιο το παιδί που φώλιαζε μέσα σου
σαν ζωηρό σπουργίτι;
Πώς έπνιξες την τραγουδιστή του φωνή
και ξερίζωσες απ΄το στέρνο σου τη μόνη αληθινή πυξίδα;
Κάποτε αρκούσε το χώμα κι ο ιδρώτας
για να πλάθεις με λάσπη το μονάκριβο κτίσμα των ονείρων σου
πάνω στο ανισόρροπο εκκρεμές του χρόνου.
Το γκρέμισες όμως·
ελπίζοντας πως μέσα απ΄τα συντρίμμια του θα ΄βρισκες
θραύσματα δόξας και σιγουριάς.
Μα φτάνει η ώρα που θα νιώσεις ξένη
μέσα στα όνειρα των άλλων
και η βουβή σου κραυγή θα χτυπιέται αγριεμένα μέσα σου
ώσπου να της ανοίξεις την πόρτα του αγνώστου,
την πόρτα της ζωής.
Φτάνει η ώρα που το χέρι απ΄το οποίο κρέμεσαι
θα πετρώσει απ΄τις πολλές χειραψίες
και δεν θα σε ξανασφίξει ποτέ.
Όταν θα ξεχυθούν σαν πλημμύρα οι σκεπασμένες σου ενοχές
θα προσπαθείς μάταια να σκαρφαλώσεις
πάνω σε χάρτινα κλαριά για  να γλιτώσεις.
Κι ανοίγοντας διάπλατα τα φοβισμένα και γλυκά σου μάτια
θα εκλιπαρείς την παγωμένη πλαστική σου κούκλα
να σου ξαναμιλήσει για μια στερνή φορά>>.

                                                                               Διδάχος Άγγελος
 
COPYRIGHTSWORLD.COM VERIFICATION BADGE - CLICK TO VERIFY!

8 σχόλια :

eva0mwah είπε...

Πάρα πολύ ωραίο.Με μάγεψες πραγματικά...
Μου αρέσει πολύ το γράψιμό σου γιατι μπλέκονται εικόνες φαντασίας με την πραγματικότητα και σου ξυπνάνε τα πιο ευαίσθητα σημεία του ευατού σου.
Τα ποιήματα σου δεν είναι καθόλου επιφανιακά και το εκτιμώ πάρα πολυ.

Απο εμένα,Χρόνια σου πολλά και καληνύχτα.

colorblind είπε...

ένα βουβό σχόλιο... (wow) !

humanity είπε...

ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ,ΟΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΤΑ ΛΑΒΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ!

ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ "ΥΜΝΟΥΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ!
ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΦΙΛΕ ΜΟΥ;...ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΣΟΥ ΕΧΩ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ!...

ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!

ΧΡΟΝΙΑ,ΓΕΜΑΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ!

xromatisti είπε...

Crux!; Εντυπωσιάζομαι.
H πιο ακριβής, λεπτομερής, ρεαλιστική, άφοβη περιγραφή της σύγχρονης γυναίκας.

Crux είπε...

Καλησπέρα Εύα.

Χαίρομαι που τα ποιήματά μου βρίσκουν ανταπόκριση. Το να ακούω ότι κάποιος συγκινείται έστω για λίγο απ' αυτά είναι υπέροχο. Όσο για το συνδυασμό που λες, έτσι μου βγαίνει απλώς. Είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας νομίζω. Σ' άλλους αρέσει να γράφουν για το αμιγώς φανταστικό, το ονειρώδες, σ' άλλους να εμμένουν αυστηρά στην πραγματικότητα και σ' άλλους να αιωρούνται κάπου στο ενδιάμεσο.

Καλό σου βράδυ.

Crux είπε...

Ελεάνα θέλω να μου μάθεις πως να απαντάω στο βουβά σχόλια διότι αντιμετωπίζω δυσκολίες :)
Θα τα πούμε σύντομα!

Crux είπε...

Συντοπίτισσα η εντύπωση σου αποδείχτηκε εύστοχη.

Χίλια ευχαριστώ για τα λόγια σου, δεν ξέρω τι άλλο να πω.

Ανταποδίδω με θέρμη τις ευχές
και σου εύχομαι επίσης επιστροφή στα Σέρρας!

Να 'σαι καλά.

Crux είπε...

Χαίρε Χρωματιστή.

Θα κρατούσα τις επιφυλάξεις μου για έναν τέτοιο σχολιασμό, γιατί το θέμα "γυναίκα" μου μοιάζει αρκετά περίπλοκο όσο κι αν το εξετάζω.
Αλλά αφού μου το λες εσύ, μια γυναίκα, μάλλον έχεις δίκαιο :)

Καλησπέρα σου και χρόνια πολλά!