14 Μαρτίου 2010

Οι σκλάβοι της κριτικής.

Τριγυρίζουν κοντά μου με λεπτεπίλεπτο βηματισμό,
εκπέμποντας εχθρότητα απ΄τα κοφτά τους βλέμματα.
Ένα στραβοκοίταγμα δεν αρκεί για την τέρψη τους,
έχουν μονίμως το στόμα ανοιχτό 
για να αφηγούνται ξένες ιστορίες σε ξένα αυτιά.
Συνήθως ψελλίζουν μα όταν θίγεται η κενότητα τους
παραληρούν κραυγάζοντας,
όταν γελοιοποιείται το ψεύτικο κύρος τους
προσβάλλονται φουσκώνοντας από κακία.
Αρκεί η αριθμητική υπεροχή 
για να γλιτώσουν απο ανήσυχες σκέψεις.
Δεν είναι ελεύθερες υπάρξεις.
Είναι οι πιο υπάκουοι και περήφανοι σκλάβοι.
Είναι οι σκλάβοι της κριτικής.
Με τύπους και μετριασμούς,με υποχωρήσεις και με θυσίες ονείρων
στολίζουν τις αόρατες αλυσίδες τους
κυριευμένοι απ΄την αίγλη του τίποτα.

6 σχόλια :

WishmasteR είπε...

αυτή "η αίγλη του τίποτα", το φαίνεσθαι χωρίσ ουσία είναι που δυστυχώς έχει αντικαταστήσει κάθε "αξία" σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας...

Crux είπε...

Ο καθωσπρεπισμός έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις.
Ζωή δίχως αυθορμητισμό είναι ανούσια ζωή.Ο συνεχής αυτοπεριορισμός και η μετριοπάθεια εξαλείφουν την αγνή έκφραση σκέψεων και συναισθημάτων.
Ο φόβος της κριτικής και της διαφοροποίησης είναι συμπτώματα πνευματικής υποδούλωσης.Δίνουν όμως τη ψευδής αίσθηση του πράττειν σωστά.Εξάλλου το λογικό και το παράλογο δεν το ορίζει η λογική αλλά η πλειοψηφία...

humanity είπε...

KAI ΞΕΡΕΙΣ,..ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΩΝ.."ΤΖΑΜΑΔΩΝ¨",ΑΦΟΥ ΟΙ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΕΤΑΣΜΑ,ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ "ΕΥΘΡΑΥΣΤΕΣ",ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ..

Crux είπε...

Αγοραστικά θύματα,πάντα πιστά και διατεθειμένα να προσαρμοστούν στους εναλλασσόμενους κανόνες της μόδας.Τιποτένια,γεμάτα με τυπική ευπρέπεια για να κρύβει το άδειο εσωτερικό τους.
Οι τζαμάδες επενδύουν πάνω στην ανάγκη αυτών για βιτρίνα και προβολή.
Στηρίζουν και συνεισφέρουν στο σύστημα,δίχως αυτούς δεν θα υπήρχαν τζαμάδες και δίχως τζαμάδες οι άνθρωποι θα αναζητούσαν την εσωτερική τους ομορφιά.

tiktos είπε...

η σοβαροφάνεια της μετριότητας είναι σαν την σκόνη πάνω στον καθρέφτη.
σαν σακί βελούδινο φουσκωμένο με σκατά.

Crux είπε...

Είναι ένας υποκριτικός ρόλος εγκεκριμένος απ΄τη κοινωνία.
Και οι δυο παρομοιώσεις σου είναι εύστοχες.
Όλες αυτές οι τυπολατρίες μου προκαλούν αηδία...